Oyun incelemeleri, hileler, oyun indir, incelemesi, download, hileleri, oyun, oyunu

Infamous
Infamous’ın ne olup ne olmadığı konusunda ahkam kesmeden önce, son günlerde popülerliği giderek artan ve gündemi uzun süredir meşgul eden bir konuya, 2D oyunlar ile 3D oyunlar arsındaki amansız mücadeleye değinmek istiyorum zira nice canlar alan bu “boyutlar arası savaş”, Infamous’ın bugünkü şeklini almasının en önemli sebeplerinden biri.

Öncelikle 2D oyunlardan bahsedelim dilerseniz... 2D oyunlar, özellikle yaşı biraz ilerlemiş kurt oyuncuları görselleri ve midi müzikleri ile, o dudağının kenarına bulaşmış pembe pamuk helva parçasıyla adeta şehrin labirentlerini andıran arka sokaklarında umarsızca koşturduğu, yağlı ballı ekmekleri löp löp mideye indirdiği çocukluk yıllarına götürdüğü için kesinlikle vazgeçilmezler. (O ekmekleri hala götürürüm, deli götürürüm!). Ayrıca bu oyunları yapan ekiplerin neredeyse tamamı amatör ancak istekli, ileri görüşlü ve yetenekli insanlardan oluştuğu için yeni nesil oyunculara basit ve primitif gelebilecek renk paletleriyle bile son derece iç gıdıklayıcı görseller yaratabiliyor ve eğlence kavramını ön planda tutarak geliştirdikleri yeni oynayış dinamikleriyle de 3D oyunların saplanıp kaldığı “sığlık” probleminden muzdarip oyuncular için müthiş bir sığınak haline geliyorlar. Hal böyle olunca da 2D piyasası hızla gelişiyor ve World of Goo gibi kaliteli yapımlar milyonlarca oyuncuyu ekranın başına çiviliyor.
İşte yazının başından beri gelmek istediğim kırılma anı da tam bu noktada yaşanıyor. Oyuncuların, grafiklerini ve daha fazla burun üstü siyah noktacıklarını bir kenara bırakarak 2D oyunların eğlenceli dünyasına yönelmesi, EA, Ubisoft ve id gibi devleri harekete geçirdi ve artık grafikleri baş tacı ederek başarılı olamayacaklarını anlayan yapımcılar çareyi ya var olan türleri senkronize bir şekilde kombine ederek yeni melez türler yaratmakta ya da oyunlarını yavaş yavaş insanların mottosu haline gelmeye başlayan cümleler etrafında inşa etmekte aradılar. Infamous’ın en büyük farkı da burada ortaya çıkıyor zaten. Yapımcı Sucker Punch hem aksiyon ile RPG türlerini harmanlayarak yeni bir oyun dinamiğinin kapılarını aralıyor, hem de ünlü ABD başkanı Abraham Lincoln’ün “Hemen herkes zor durumlara dayanabilir, bir insanın kişiliğini test etmek istiyorsanız ona mutlak güç verin.” demecini merkez alarak oyuncuya çok basit bir soru yöneltiyor: “Capcanlı bir şehirde elinize süper güçler versek siz ne yapardınız?”

Güç... Mutlak güç...
Senaryodan kısaca bahsedecek olursak, interaktif (Bunu unutmayın!) metropol Empire City, kaynağı bilinmeyen bir patlamayla uyanır. Şehir sarsılmış, koskoca altı blokluk bir alan içerisinde tek bir kişi hariç tüm biyoorganizmalar hakkın rahmetine kavuşmuştur. (Tahmin edeceğiniz üzere oyun boyunca biz bu elemanı yöneteceğiz; ismi de Cole.) Yalnız bu patlama, Cole isimli vatandaşın canını bağışlamakla kalmamış, ona aynı zamanda süper güçler de bahşetmiştir. Cole artık her türlü girintiye çıkıntıya tırmanabilir, metrelerce yükseklikten zıplayabilir, en önemlisiyse zihin gücüyle elektriği kontrol edebilmektedir. Yalnız Cole tüm bu yeteneklerini keşfettiği sırada diğer “günü kurtaran” kahramanlar gibi maske takmadığı ve patlamayı görüntülemeye gelen bir ordu dolusu acar muhabirin tam ortasında olduğu için istemeden şöhreti yakalar ve 70 milyonun karşısına “Vallahi 50 milyonla geldim, 3kg patates, 4 tane de marul alabildim!” diyen masum teyzelerin aksine, elleriyle (Hani zihniyleydi, hı?) elektriği kontrol ederken çıktığı için şehrin tüm aynasızları peşine düşer, macera başlar... Evet, yanlış yerde yanlış zamanda olmak böyle bir şey olsa gerek.



Infamous’ı benim için bu kadar çekici kılan en önemli etmen, Sucker Punch’ın gerçekten de vızır vızır geçen araçlar, işlerine güçlerine bakmaya çalışan insanlar ve şehri didik didik eden toplu taşıma sistemleri ile gerçekten de yaşayan bir şehir yaratması değil de, ana karakter Cole’un her nesneye tırmanabilmesi oldu açıkçası. Cole, gerçekten de duvarlara, binalara, gökdelenlere, kapılara, pencerelere, özetle her türlü yükseltiye tırmanabiliyor. Bu özellik sadece oyuncuya sınırsız özgürlük vermekle kalmıyor, aynı zamanda hasmınıza ne şekilde yaklaşacağınız hususunda da oyuncuya bir çok opsiyon tanınıyor. Böylece rakibinize direk 20.000 voltu verip kızartmak da, o duvardan bu binaya, bu binadan o gökdelene, o gökdelenden bu ağaca atlayarak önce hedefinizi koruyan güvenlik güçlerini aşarak onunla uzunca bir süre baş başa kalmak da tamamen sizin inisiyatifinize kalıyor. Yani ağ yerine elektrik fırlatan mini bir Spider-Man vakasıyla karşı karşıyayız sevgili okurlar.
İyi elektrik, kaçak elektrikPeki, oyunda tek yeteneğimiz elektriği kontrol etmek mi olacak? Temel olarak evet ancak bu gücün bize ne gibi getiriler sağlayacağını da yine biz belirleyeceğiz. Şöyle ki oyun boyunca yaptığımız icraatların çoğu karanlık tarafa yakınsa yıkıcı güçler, yok eğer aydınlık tarafa hizmet ediyorsa insanları iyileştirme ve türevi yeni özellikler kazanacağız. Hani başta oyunda RPG öğeleri olduğunu belirmiştim ya, hah, işte bunlar onlar.

Sucker Punch, gerçekten de müthiş potansiyeli olan bir oyun üzerinde çalışıyor ve Infamous zaten sayısı giderek azalan “PS3’e özel oyunlar” arasında şimdiden bir yıldız gibi parlıyor. Umarız Sucker Punch, dediklerini tam olarak oyuna yedirmeyi başarır da biz de uzun süredir hasret kaldığımız adam gibi bir “şehir yok etme” temalı oyun oynarız.